Werkwijze
Praktijk Keesje biedt laagdrempelige beeldende therapie op school, gericht op herstel na een traumatische gebeurtenis. De begeleiding richt zich op het ondersteunen en stabiliseren van het kind in de huidige situatie. De doelen worden afgestemd op de individuele behoeften en hulpvraag van het kind.
De traumasensitieve werkwijze sluit aan bij het ritme en de structuur van de school en draagt bij aan verbinding en een gevoel van veiligheid. Er is nauwe samenwerking met de leerkrachten.
Beeldende therapie
Van onveilig naar veilig
Alle kinderen ontwikkelen neurologische verbindingen in de hersenen op basis van ervaringen die zij opdoen in hun leven. Bij kinderen die traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt, kunnen deze verbindingen zorgen voor een aanhoudend gevoel van onveiligheid.
Door herstellende en positieve ervaringen kunnen nieuwe verbindingen ontstaan, wordt de Window of Tolerance vergroot en worden triggers minder intens ervaren. Dit helpt kinderen zich weer veiliger te voelen en opnieuw vertrouwen te ontwikkelen in anderen.
Uiten via creatie
Traumatische gebeurtenissen worden opgeslagen in het non-verbale deel van de hersenen en kunnen worden geuit via creatieve, non-verbale werkvormen, zoals tekenen.
Het creatieve proces stimuleert het probleemoplossend vermogen en helpt een kind weer open te staan voor nieuwe ervaringen.
Beeldend werken biedt een veilige uitlaatklep voor traumatische ervaringen en draagt bij aan het dagelijks functioneren en de cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling.
Het verhaal van Safae
Safae had al veel meegemaakt: haar moeder en broertje waren in haar thuisland overleden en zij was samen met haar tante naar Nederland gevlucht. In de beeldende therapiesessies leerde ik haar kennen als een krachtig en enthousiast meisje. Ze werkte vooral graag met pastelkrijt, dat vond ze zo lekker zacht. Het contact met dit materiaal maakte haar rustig en zorgde ervoor dat zij bij haar gevoelens kon komen.
Omdat de therapie voor haar een veilig plekje was, kon zij haar gevoelens ook delen. Ze vertelde bijvoorbeeld dat ze boos was op haar moeder omdat ze is overleden. In de sessies mocht haar boosheid er helemaal zijn.
Toen Safae van het azc verhuisde naar een ‘echt’ huis, had ze de wens een tastbare herinnering te maken aan de therapie, om op te hangen in haar nieuwe kamer. We maakten een lichaamsomtrek van Safae, die we samen inkleurden. In de laatste sessie tekende Safae dichtbij haar lichaamsomtrek twee vlinders die symbool stonden voor haar moeder en broertje. Net zoals deze vlinders dichtbij haar zijn in haar tekening, blijven haar moeder en broertje altijd dichtbij haar. Ook in Safae’s nieuwe huis. Licht als een vlinder huppelde Safae terug naar de klas. Haar tekening droeg zij als een schat met zich mee.
